Emanet - Kalanların Hikayesi

Bir şey teslim edilir. Bir şey kalır.

14 Kasım 1987, Datça. Sen iskeledeki emanet gişesinin memurusun. Şemsiyeler, anahtarlar, kasetler, kimsenin almaya gelmediği eşyalar… Her birinin bir sahibi, bir hikâyesi var.

Senin hikâyense masanın çekmecesinde: Elif'in yıllar önce verdiği bir kartpostal. Arkasında tek bir cümle yazıyor: "Bir gün birlikte." 1980'de Elif bir gün gelmedi. Ne bir veda, ne bir haber. Yedi yıl geçti.

Gündüz: Gişe senin

•

Karşılaştır: Başvuru fişi, eşya ve emanet defteri. Seri numarası tutuyor mu? Başvuran kişi teslim almaya yetkili mi?

•

Sor: Soru sor, telefon aç, yakından bak. Her gelenin bir derdi var; hepsi doğruyu söylemiyor.

•

Karar ver: Kime teslim edeceğine, kimi bekleteceğine, kimi eli boş göndereceğine sen karar verirsin. Yanlış teslim edilen bir eşya geri gelmez.

•

Geçin: Kira, yemek ve sobanın yakacağı aynı cüzdandan, senin yevmiyenden çıkar.

Gece: Elif'e yaklaştıkça renklenen rüyalar

Mesai bitince rüya görürsün. Kısa, elle çizilmiş platform gecelerinde boya kalemiyle çizilmiş bir kıyıda Elif'in peşinden koşarsın: sandıklara ve raflara tırman, kâğıt teknelerle geç, düşen yüklerden kaç. Ona yaklaştıkça dünyaya renk geri gelir. Elif'e ulaşırsan rüya sabaha bir ipucu bırakır.

Elif'in izi

Bir isim, bir kuş çıkartması, birinin hatırladığı gün… Eski bir kasetteki tarihi fotoğraflarla karşılaştır, 1980'den kalma mektupları yan yana koy. Eski bir adres bugünkü kapıyı göstermeyebilir. Telefona ve araştırmaya ayırdığın her lira aynı cüzdandan eksilir.

Özellikler

•

1987 Datça'sında, lodosun ve yağmurun altında gişede altı gün

•

Kendi derdiyle gişeye gelen kasaba halkı, yan hikâyeler ve ona nasıl davrandığını unutmayan insanlar

•

Oynanabilir beş rüya gecesi

•

Kararlarına göre şekillenen bir final

•

51 başarım

•

Türkçe, İngilizce, İspanyolca ve Arapça